عَسى أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ
« 1 »
» ،
يعنى : « اى آنانى كه ايمان آوردهايد و به حقّ گرويدهايد ، استهزا نكند قومى از شما قومى ديگر را ، شايد آن قوم ديگر بهتر باشند از اين قوم كه استهزا مىكنند . »
بلى در هر طايفه جمعى مىباشند كه در حقيقت از آن طايفه نيستند و خود را بر ايشان مىبندند و تشبّه به ايشان در لباس و مَنطق مىنمايند تا جاهلان را در گمان مىافتد كه مگر از ايشانند چنان كه سابقاً اشاره به آن شد . مولاناى رومى در اين معنى فرموده « 2 » :
آنان كه بوند ايشان * ايشان نبوند ايشان
ايشان كهنا ايشانند * ايشان همه ايشانند
و اين فرقهاند كه لعن و طعن از ايشان سر مىزند ، نه در دلشان از معرفت خبرى و نه در تنشان از زهد و عبادت اثرى ، به مزخرفاتى كه آموختهاند خود را كامل مىدانند بلكه از علما مىشمرند ، از عقايد ايمانيّه و اركان دينيّه به اسمى و رسمى قناعت كرده و با اين حال گاهى در صدد طعن يكديگر در مىآيند و گاهى درويشان را هدف تير طعن مىنمايند ، پيوسته به خار وحشت رخسارهء الفت را مىخراشند و خاك كدورت در ديدهء صفا و وفا مىپاشند ، و قومى ديگر خود را شبيه بديشان ساخته ، لباس تلبيس و ريا پوشيده و جام غرور از دست ابليس نوشيده ، مشتهيات طبع و هوا را تابع و از اركان دين بههاى و هوى قانع شدهاند ، و از اين جاهلان عالم نما و كاهلان درويش آسا روز به روز امور شنيعه و قبايح فظيعه « 3 » صادر مىشود كه باعث بدنامى علما و درويشان مىگردد .
هامش
( 1 ) - الحجرات : 11 .
( 2 ) - ب : « و در اين معنى گفته شده » .
( 3 ) - فظيع : كار بسيار زشت ، امرى كه در زشتى و شناعت از حد تجاوز كرده باشد .