تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
كيست . » هر كارى را كه آدميان مىكنند چه خير و چه شرّ خدا آن را مىداند و كافران خواهند دانست - آن گاه كه دانستن سودى ندارد - كه مؤمنان اهل بهشتند .

خداوند از حيث شاهد بودن كافى است

[ 43 ]
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا
- كافران مىگويند كه تو پيامبر نيستى . » خداوند موضع كافران را در برابر رسالت و موضعى را كه پيامبر بايد داشته باشد خلاصه مىكند . كافران تهمت مىزنند كه وى فرستادهء خدا نيست . بهترين پاسخ پيامبر چيست ؟
قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
- بگو ميان من و شما خدا كافى است براى شهادت . » خدا از حيث شاهد بسنده است ، زيرا حق است و بر رسالت شهادت دارد و با وجود شهادت خدا ارزشى ندارد كه كافران شاهد و پذيرا باشند يا نباشند ، آيا خداوند بزرگ‌ترين شاهد نيست ؟
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
- و هر كه نزد او علم كتاب است . » براى اين كه خداوند به كافران ثابت كند كه پيامبر در ادّعاى خود صادق است با معيارهايى كه مورد قبول آنان است ، استدلال مىكند . آنان بشرند و معيارهاى بشرى را مىپذيرند : اگر آنان رسالت را تكذيب مىكنند كسان ديگرى كه دانا هستند پيامبرى را مىپذيرند . و اين كسان ، چنان كه از آيه فهميده مىشود ، يهود و نصارا هستند .