به جهت كارهايى كه كردند ، عذاب كوبنده و هلاك و نابودى نصيب آنان خواهد شد .
ايمان به خدا ؛ مهلكههاى شرك
[ 14 ]
لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ
- خاص اوست خواندن راستين » .
دعاى راستين به سوى او مىرود ، عبادت درست به سوى خدا بر مىشود و خدا آن را اجابت مىكند ،
وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلَّا كَباسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ لِيَبْلُغَ فاهُ وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ
- آنان كه جز او را مىخوانند هيچ پاسخشان نمىگويند ، همانند كسى كه دو دست به سوى آب برد تا آب به دهان رساند و نتواند آب به دهان رساند » .
چنين است حالت كسى كه جز خدا را مىپرستد كه به نتيجهاى نمىرسد .
مراد او از عبادت غير خدا ، رسيدن به مقصود است ، امّا هرگز صورت نخواهد گرفت و وى دايما تشنه خواهد بود ، زيرا از ديگرى جز خدا آب خواسته است . در تفسير على بن ابراهيم به نقل از امام باقر ( ع ) آمده است :
« اين آيه مثلى است دربارهء بت پرستان و كسانى كه خدايانى را بجز خداى يگانه مىپرستند و اين بتها و خدايان دعوت آنان را اجابت نمىكنند و سودى به ايشان نمىبخشند چنان كه كسى دستهايش را از دور براى برداشتن آب گشوده باشد و بدان نرسد » . « 13 »
وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ
- و دعاى كافران جز به گمراهى نيست » .
بتپرستان از كار خود نتيجهاى نمىگيرند چرا كه دعوت كافران جز گمراهى نيست .
هامش
( 13 ) - نور الثقلين ، ج 3 ، ص 461 .