علّامه و مسأله ولايت
يكى از بهترين آثار علّامه طباطبايى ( ره ) همين اثرى است كه بهعنوان رسالهء ولايت مرقوم نمودهاند ، در بعضى از مباحث آن رساله اين مطلب را يادآور شدهاند كه : « اين سخن در كتابهاى ديگران نيست » ايشان تعبيرى بهاين بلندى و عزت و عظمت را در هيچجايى بيان نكردهاند زيرا در اين زمينه مىگويند :
و هذا البرهان من مواهب اللّه سبحانه المختصة بهذه الرسالة و الحمد للّه ، يعنى اين برهانى است كه در زمينهء ولايت ذكر كردهايم ، از مواهب الهى است كه در اين رساله آمده و در ديگر نوشتههاى من يا ديگران نيست و خدا را از اين بابت سپاس مىگويم .
ايشان بيش از هرچيز به مسأله ولايت اهميت مىدادند ، معناى ولايت آن است كه انسان بهجايى برسد كه عالم و آدم را تحت تدبير خداى سبحان ببيند و لا غير .
انسان هنگامى به مقام ولايت مىرسد كه از خود اراده و استقلالى نشان ندهد و اين متفرّع است براينكه خود را نبيند و اوصاف و افعال خود را نيز نبيند لذا نه به خود متكى باشد و نه به ديگران ، آنگاه است كه مىتواند بگويد :
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ