علوم شريفه را از طريق قرآن معصوم و لسان بيت عصمت عليهم السّلام به ثبوت برساند . « 1 »
* مشكوة الدّينى ، عبد المحسن
در حقيقت ، مفسّران قرآن با پيغمبران همكارى مىكنند و كوشش آنان اين است كه مردم را با سخن پيغمبران كه حامل سخنان خداوند هستند ، آشنا كنند و به اين جهت ، مفسّران قرآن پس از حضرات معصومين ( سلام اللّه عليهم اجمعين ) كه مفسّران حقيقى قرآن بودند ، والاترين مقام و مرتبه را دارند ، و مخصوصا سعى و كوششى كه مرحوم علّامه طباطبايى در اين مورد كردهاند ، مىتوان گفت كمنظير است ، زيرا مفسّران ديگر هركدام در جنبهء مخصوصى خدمت كردهاند .
پارهاى از مفسّران بيشتر به توضيح لغات و اشتقاقات و تركيبات نحوى يا به نكتههاى ديگر ادبى كه در علم معانى بيان آمده است ، پرداختهاند ؛ گروهى احتمالاتى را كه مفسّران صدر اوّل آوردهاند ، نقل كردهاند ؛ و بعضى به جنبههاى تاريخى و يا فلسفى و عرفانى و يا نكتههاى اجتماعى پرداختهاند . اما علّامه طباطبايى در تفسير الميزان علاوه بر توضيحات كمترى كه در آن جنبهها دادهاند ، بيشتر به نكتههاى غيبى آن پرداختهاند ، و مخصوصا اين نكته از همه مهمتر است كه در مشكلات آيات ، از آيات ديگر قرآن كمك گرفتهاند و آيات ديگرى را كه در
هامش
( 1 ) يادنامهء مفسر كبير استاد علّامه طباطبايى ، ص 195 .