اين بيت را صفى الدّين حلّى شاگرد محقق حلّى در ضمن قصيدهاى دربارهء امير المؤمنين عليه السّلام سروده است . « 1 »
* اهتمام علّامه به نماز
استاد علّامه طباطبايى آنقدر به عبادت مقيد بود كه در اواخر عمر كه قدرت ايستادن برايشان ميسّر نبود با اين وصف حاضر نبود كه نماز را بهصورت نشسته بخواند ، يكى از شاگردانش مىگويد : همواره سعى مىكردند كه تا حد امكان نماز را به حالت ايستاده اقامه كنند و من پشت سر ايشان مراقب بودم كه زمين نخورند .
متأسفانه استاد چندينبار زمين خورد و حتى در يك حالت بهدليل اصابت بر زمين سرشان شكست ولى باز هم حاضر نبود كه بهصورت نشسته نماز بخواند « 2 » .
استاد علّامه خودش نقل كرده است كه يك روز در نجف در مدرسهاى ايستاده بودم كه مرحوم آية اللّه قاضى از آنجا عبور مىكردند . چون به من رسيدند ، دست خود را روى شانهام گذاردند و گفتند : اى فرزند ، دنيا مىخواهى نماز شب بخوان و آخرت مىخواهى نماز شب بخوان « 3 » .
نجمة السادات طباطبايى همسر شهيد قدّوسى و فرزند محترمه علّامه مىگويد : يكبار آشنايى ايشان را در خيابان ديده و سلام كرده بود ، پدرم به جواب سلام اكتفا كرده و احوالپرسى نكرده بودند ، شخص مزبور ناراحت شده
هامش
( 1 ) مهر تابان ، ص 50 - 52 ؛ از زبان آية اللّه سيد محمد حسين حسينى تهرانى .
( 2 ) آينه عرفان ، ص 59 .
( 3 ) مهر تابان ، ص 16 .