يكى از شاگردانش نقل كرده است : در سفرى كه در معيت ايشان به مشهد مقدس مشرف شدم تواضع اين حكيم را شاهد بودم زيرا در صحن حرم كه نماز مرحوم آقاى ميلانى برپا مىشد در ميان جمعيت با تواضع خاصى و بدون نام و نشان به امام جماعت اقتدا مىنمود و حتى اگر فرش پهن نبود ، عباى خويش را مىگسترانيد و نماز را به جماعت مىخواند . در قم نيز سعى مىكرد در نماز جماعت مرحوم سيد ابو طالب خوانسارى حضور يابد « 1 » .
هامش
( 1 ) همان .