4 .
« . . . قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ . . . » ؛
« 1 »
بگو همه از جانب خداست .
اين آيات و دهها آيهء ديگر ، همگى دلالت دارند بر اين كه تمام موجودات جهان ، ملك خاص خداست و احدى در آنها با او شريك نيست . او هر گونه تصرفى كه بخواهد در موجودات انجام دهد ، مىتواند ؛ ولى احدى نمىتواند بدون اجازهء او در آنها تصرف كند ، زيرا او به هر كس كه اراده كند ، اجازه تصرف مىدهد ، و اگر كسى اجازه تصرف يافت ، فقط حق تصرف خواهد داشت ، نه استقلال در تصرف ، چنان كه حق تعالى فرمايد :
« قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ . . . » ؛
« 2 »
اى پيامبر ، بگو خدايا ، اى مالكِ ملك هستى ، تو به هر كس كه خواهى سلطنت بخشى و از هر كس كه خواهى آن را بازستانى .
« . . . الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » ؛
« 3 »
خداوندى كه همهء موجودات را هستى بخشيد ، و آنگاه هدايت كرد .
در قرآن كريم آيات ديگرى نيز هست كه استقلال در ملكيت را منحصراً از آن خدا مىداند . همچنين خداى تعالى در زمينهء اجازهء تصرف مىفرمايد :
1 .
« . . . لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ . . . » ؛
« 4 »
آنچه در آسمانها و زمين است ، همه از آن اوست ؛ كيست آنكه بتواند نزد او شفاعت كند ، جز به اذن و فرمان او .
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 78 . .
( 2 ) . آل عمران ، آيه 26 . .
( 3 ) . طه ، آيه 50 . .
( 4 ) . بقره ، آيه 255 . .