مىگردد ، و اما اگر بگويد امر تازه و امتثال به نحو تازه داراى مصلحت است نه به نحو سابق ايمان عامل بيشتر و ثباتى بر ثبات قبليش اضافه مىشود ، پس اينكه قرآن كريم مشتمل بر نسخ و تجديد حكم بر حسب تجدد مصالح مىباشد باعث تثبيت كسانى است كه ايمان آوردهاند ، و ثباتى بر ثبات آنان مىافزايد ، و مقصود از مسلمين در جمله
وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
كسانى هستند كه تسليم حكم خداى تعالى هستند و اعتراض و چونو چرايى ندارند ، پس آيه ناسخ براى اين گونه افراد ارائه طريق و بشارت به سعادت و جنت است ، و اگر آثار آن را از هم جدا نموده تثبيت را به مؤمنين و هدايت و بشرى را به مسلمين اختصاص داده ، براى اين است كه ميان ايمان و اسلام فرق هست ، ايمان كار قلب است و سهمش از آثار نسخ تثبيت در علم و اذعان است ، و اسلام مربوط به ظاهر عمل و مرحله جوارح بدن است و نصيبش اهتداء به عمل واجب و بشارت به نتيجه آن يعنى بهشت .