كه ناظر بر آيات مذكور است ، استفاده مىكند تا با حقايق دينى متعارض نباشد .
3 - آنچه از معانى غير ظاهرى كه از طريق شيعه روايت شده است بخشى را مىپذيرد بدين گونه كه اين معانى قرآن و تفسير آيات نيستند بلكه از مصاديق باطنى الفاظ قرآن مىباشند و در مورد بخش ديگر ، علّامه ساكت است چرا كه قرآن از آنها سخن نگفته و هيچگونه مساعدتى از جانب لفظ بر اين گونه معانى وجود ندارد و تنها در بحث روايى اين گونه روايات را تشريح مىنمايد و بسا مىشود حتّى يكبار هم از نوع دوّم روايات سخن نمىگويد . « 114 » مؤيّد اين مطلب آن است كه علّامه در قبول رواياتى كه از طريق شيعه و سنّى نقل شده ، سختگير و محتاط مىباشد كه بحث آن گذشت .
هامش
( 114 ) - الميزان : 1 / 204 - 205 ، 17 / 300 ، 18 / 233 ، 20 / 386 .