تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
خورده ، حال بايد ديد منظور از اين سه طايفه كيانند ؟ كلمات مفسرين در اين‌باره مختلف است . و امّا احتمال مىدهيم - و خدا داناتر است - كه مراد از هرسه طايفه ( صافّات و زاجرات و تاليات ) سه طايفهء از ملائكه باشند كه مأمور نازل كردن وحى بودند و راه اين كار را از مداخلهء شيطانها ايمن مىكردند و آن را به پيغمبران و يا خصوص پيامبر اسلام محمد صلّى اللّه عليه و آله مىرساندند و اين معنا از آيهء شريفهء ( 28 جنّ ) نيز استفاده مىشود . و بنابر احتمال مزبور ، معناى آيات مربوطه [ در اوّل سوره ] اين مىشود كه : « سوگند مىخورم به فرشتگانى كه در سر راه وحى صف بسته‌اند ، و سپس به فرشتگانى كه شيطانها را از اينكه در كار وحى مداخله كنند زجر مىدهند و سپس به فرشتگانى كه وحى را بر پيغمبر مىخوانند » « 1 »

س 869 - قرآن كريم نزول وحى را تنها به جبرئيل نسبت داده است و نه به « صافّات » و « زاجرات » و « تاليات » ، و فرموده است :

« مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِكَ »
« 2 » و نيز فرموده :
« نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 17 ، ص 179 - 181 . [ با تصرّف ] ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 97 .