تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 752

مساهمون:

ص٧٥٢
چون كشتى آب مىخواهد ، و كشتىسازى بايد در لب دريا باشد ، و آن جناب آن كار را در بيابانى بدون آب انجام مىداد ، و همين باعث مىشد كه مردم او را مسخره كنند ، و آن جناب در پاسخشان مىفرمود اگر امروز شما ما را مسخره مىكنيد به زودى خواهيد ديد كه ما شما را مسخره مىكنيم و به زودى خواهيد فهميد كه كسى كه دچار عذاب گردد خوار و ذليل و بيچاره مىشود ، و عذابى كه مىآيد عذابى است مقيم و غير قابل زوال و نيز از دو سورهء هود و مؤمنون بر مىآيد كه خداى عزّ و جلّ براى نزول آن عذاب ، علامتى قرار داده بود و آن اين بود كه آب از تنورى بالا مىزند . « 1 »

س 1442 - معنا و مفهوم آيهء شريفهء « وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي . . . »

« 2 » چيست ؟ ج - آيهء شريفه ، ندايى است كه از ساحت عظمت و كبريايى حق‌تعالى صادر شده ، و اگر نام حضرتش را نبرد و نفرمود : « و قال الله
يا أَرْضُ ابْلَعِي . . . »
به منظور تعظيم بوده ، و دو صيغهء امرى كه در اين جمله است يعنى امر
« ابْلَعِي »
و امر
« أَقْلِعِي »
امر تكوينى است ، همان امرى كه كلمهء « كن » حامل آن است ، و از مصدر صاحب عرش ، خداى تعالى صادر مىشود ، و همه مىدانيم كه وقتى اين كلمه درمورد چيزى صادر شود بدون فاصله‌اى زمانى آن امر محقّق
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 10 ، ص 373 . ( 2 ) . سوره هود ، آيهء 44 .