نعمتهاى آسمانى و زمينى را كه مايهء حيات انسانى است و انسان در معاشش از آن بهرهمند مىشود خاطرنشان فرموده و از راه نظام متقن و تدبير يكنواختى كه در آنها است بر وحدانيّت خود در ربوبيت استدلال فرموده است .
و در قسمتى ديگر ، احتجاج مىكند بر بطلان پندارهاى مشركين و بىثمر بودن مساعى ايشان و اينكه به زودى كيفر ايشان را مىدهد ، همچنانكه امتهاى گذشته را كه مثل اينان بودند كيفر داد ، و به زودى در روز قيامت در حق آنان فصل قضاء مىكند .
خداى سبحان اين آيات را با جملهء
« أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ »
افتتاح نموده و آيات احتجاج را بر تقديس و تنزيه و تسبيحى كه در آنست متفرع كرد ، و از اين تفريع چنين فهميده مىشود كه غرض عمده از آيات صدر سوره اين است كه از نزديك بودن امر الهى خبر دهد و هشدار دهد كه به زودى بر آنان نازل مىشود ، و نيز در اين تفريع تهديدى است بر مشركين كه از در استهزاء مىگفتند : پس چرا عذابى كه مىگويى نازل نمىشود تا ما را تهديد نمايد .
و نيز با جملهء
« فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ »
[ در آيهء شريفه 109 سورهء بقره ] مؤمنين را بشارت مىدهد بر اينكه به زودى حق را بر باطل غلبه نموده و توحيد بر شرك ، و ايمان بر كفر ظفر مىيابد ، اين فهرست آن مطالبى است كه با