دست مىآوردهاند و چون آن شب ، يعنى شب طور ، اوّلين موقفى بود كه خدا موسى را به مقام قرب خود برد و افتخار همسخنى و رسالت و كرامت خود را به وى اختصاص داد ، لذا اين دستورش كه فرمود :
« لا تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ »
« 1 » و آيهء ديگر كه فرمود :
« لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ »
« 2 » ، همه همان تعليم و تأديب الهى است نه مذمت و سرزنش . « 3 »
س 1380 - مأمون از امام رضا عليه السّلام در خصوص معناى آيهء شريفهء « فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ »
« 4 » سؤالى نمود ، آن حضرت چه پاسخى دادند ؟
( بحث روايتى )
ج - مأمون [ اوّل ] به آن جناب عرضه داشت : يابن رسول اللّه آيا اعتقاد تو آن نيست كه انبياء معصوم از گناهند ؟ فرمود : بلى ، عرضه داشت بگو ببينم معناى آيهء
« فَوَكَزَهُ . . . »
چيست ؟ فرمود : موسى عليه السّلام وارد يكى از شهرهاى فرعون شد ، هنگامى وارد شد كه مردم از ورودش غافل بودند ، يعنى بين مغرب و عشا بود ، و در همان موقع دو نفر را ديد كه يكديگر را مىزدند ، يكى از پيروانش ، و يكى از دشمنانش ، دشمن را به حكم خداى تعالى دفع كرد ، و لطمهاى به او زد ، كه منجر به مرگش شد ، با خود گفت : اين از عمل شيطان بود ، يعنى اين نزاع كه
هامش
( 1 ) . سورهء قصص ، آيهء 31 .
( 2 ) . سورهء نمل ، آيهء 10 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 15 ، ص 490 .
( 4 ) . سورهء قصص ، آيهء 15 .