تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 455

مساهمون:

ص٤٥٥
شيعه و طرق اهل سنّت نقل شده . و اگر در معناى گريه آسمان و زمين اساس را همين ظاهر روايات قرار دهيم ديگر احتياجى نيست به اينكه گريه آن دو را حمل كنيم بر كنايهء تخييليه . « 1 »

( * * ) گمراهى

س 1172 - آيا خداى تعالى كسى را « اغواء » مىكند ؟

ج - جوابش اين است كه هرچند اغواء را نيز مانند اضلال نمىتوان به خداى تعالى نسبت داد ، و ليكن بايد دانست اين اغواء و اضلال ابتدايى است كه جايز نيست به خداى تعالى نسبت داده شود ، امّا اغواء و اضلال به‌عنوان مجازات ، جايز است ، مثل اينكه كسى آنقدر گناه كند كه مستوجب اغواء و اضلال گردد ، و خداى تعالى اسباب توفيق را از او منع كرده و او را به حال خودش واگذار نمايد ، و درنتيجه دچار اغواء گشته ، از راه خدا گمراه شود ، همچنانكه خودش فرمود :
« يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ ،
خداى تعالى به وسيلهء قرآن ، بسيارى را هدايت و بسيارى را گمراه مىكند ، و به جز فاسقان ، كسى را گمراه نمىكند » « 2 » نكته‌اى كه از اين آيه شريفه به دست مىآيد اشاره است به
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 18 ، ص 214 و 216 و 217 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 26 .