( * * ) فساد
س 1029 - منظور از « فساد » در عبارت قرآنى « وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ »
چه نوعى از فساد است ، تكوينى يا تشريعى ؟
ج - مراد از فساد ، فساد تكوينى و آنچه در گردش زمان فاسد مىشود نيست چون پارهاى از فسادها هست كه دست كسى در آن دخالت ندارد عالم ، عالم كون و فساد ، و نشأه تنازع در بقا است ، هيچ موجودى پديد نمىآيد ، مگر بعد از آنكه موجودى ديگر تباه مىشود و . . . اين كون و فساد و حيات و موت در اين موجودات طبيعى ، و در اين نشأه طبيعت زنجيروار و از پشت سر هم قرار دارند ، و اين مستند به خود خداى تعالى است ، و حاشا بر خدا كه چيزى را كه خودش مقدر فرموده مبغوض بدارد .
بلكه مراد از اين فساد ، فسادهاى تشريعى است ، يعنى آن فسادى كه دست بشر پديد مىآورد ، آرى خداى عز و جل آنچه از دين كه تشريع كرد به منظور اصلاح اعمال بندگان بوده ، تا با عمل صالح روزمره و تمرين مستمر ، ملكات فاضله را در نفوس آنان پديد آورد ، و اختلافشان را اصلاح كند ، و درنتيجه حال انسانيت و جامعهء بشريت حالى معتدل شود ، در اين هنگام است كه زندگيشان هم در دنيا و هم در آخرت عين سعادت مىشود .
كسى كه اهل نفاق و دورويى باشد و با افعال فريبنده در دين و دنياى مردم