تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
آخرتش از پيش مىفرستد . پس قضيه به آن صورت كه انسان توهّم مىكند و به زبان هم جارى مىسازد نيست ، بلكه به صورتى است كه به زودى در قيامت كه حساب و جزا به پا مىشود ، روشن مىسازد كه آنچه به او رسيد چه فقر و ناتوانى و چه ثروت و قدرت همه امتحان بود ، كه او مىتوانست از دنيايش براى آخرتش گرفته ، از پيش بفرستد ، ولى نفرستاده ، و عذاب آخرت را بر ثوابش ترجيح داد ، مگر نفس مطمئنّه و كسى كه دلش به پروردگارش گرم است و تسليم امر او است ، و درنتيجه بادهاى كنندهء گرفتارىها ، او را از جاى نمىكند ، و در او تغيير حالت پديد نمىآورد ، و اگر ثروتمند شد طغيان نمىكند و اگر فقير شد كفران نمىورزد . « 1 »

( * * ) فرزند

س 1026 - براساس آيهء « وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَها . . . »

« 2 » تعلق فرزند به كدام يك از والدين است ؟ ج - منظور از كلمهء ( مولود له ) پدر طفل است و منظور از رزق و كسوة كه مقيد به معروف شده است ، خرجى و لباس است كه به‌طور متعارف . و آنگاه
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 466 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 233 .