تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
ترش‌كردن رفتارى زشت و ناستوده است . « 1 »

( * * ) عترت

س 913 - از امام باقر عليه السّلام روايت آورده‌اند « 2 » كه آن جناب آيهء « إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ »

« 3 » را تلاوت كرد و سپس فرمود : « ما از آن ذريّه هستيم ، و ماييم بقيه آن عترت . . . » منظور حضرت از فرمايشاتش چيست ؟ ( بحث روايتى ) ج - اينكه فرمود « ما بقيه آن عترتيم » منظورش از عترت معناى اصلى و لغوى آن است ، چون اين كلمه در اصل به‌معناى ريشه و پايهء هرچيز است ، پايه‌اى كه به آن تكيه دارد ، و به همين معنا درمورد فرزندان و اقارب خيلى نزديك به انسان كه در گذشته‌اند نيز استعمال مىشود . و به عبارت ديگر ، عبارت است از آن عمودى كه در همه خويشاوندان محفوظ است و آن اشتراك در خونى كه چون نخ تسبيح در همه افراد يك دودمان دويده و از اينجا روشن مىشود كه امام عليه السّلام از جملهء :
« ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 331 و 332 . [ با تصرف ] ( 2 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 168 ، ح 29 . ( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيات 33 - 34 .