ندهد حجتى بر خدا ندارد ، بلكه خدا بر او حجت دارد ، و به زودى به حسابش مىرسند .
و اين سوره به شهادت سوگندهاى اوّلش در مدينه نازل شده ؛ چون يكى از آن سوگندها جملهء
« وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً . . . »
است ، كه ظاهرش به بيانى كه مىآيد اين است كه مراد از آن اسبان سربازان و مجاهدين در جنگ است ، و همه مىدانيم كه جنگهاى اسلامى در مدينه واقع شده و اصولا مسأله جهاد بعد از هجرت تشريع شد ، رواياتى هم كه از طرق شيعه از ائمه اهل بيت عليهم السّلام رسيده مؤيد اين نظريه است ؛ چون در آن روايات آمده كه اين سوره دربارهء على عليه السّلام نازل شده ، آن زمانى كه به غزوهء ذات السلاسل رفته بود . و نيز بعضى از روايات وارده از طرق اهل سنت آن را تأييد مىكند . « 1 »
( * * ) عبادت ( و عبد و عبوديت )
س 907 - تعريف « عبد » چيست ؟
و منظور از « عبوديت » چيست ؟
ج - « عبد » عبارت است از انسان و يا هرصاحب عقل و شعور ديگرى كه ملك ديگرى باشد ، درنتيجه عبد وقتى به خدا نسبت داده مىشود نظير ملك
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 588 .