ج - مراد از صالحين در آيات شريفهء قرآن ، « 1 » مطلق هركس كه صلاحيت رحمت عامه الهيه ، و رحمت واسعهء او را دارد ، نيست ، چون صلاحيت اين رحمت را تمامى موجودات دارند ، ديگر معنا ندارد نامبردگان در اين آيات را به داشتن چنين صلاحيتى بستايد .
و نيز مراد ، كسانى كه صلاحيت رحمت خاص به مؤمنين را دارند ، نيست ، چون هرچند به حكم آيهء :
« وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ »
« 2 » رحمت خاص است . لكن از آيات مزبور برمىآيد صالحين ، يك دسته مخصوص از مؤمنان با تقوى هستند كه مشمول يك نوع رحمت خاص مىباشند ( صالحان از مؤمنين و متقين خصوصىترند ) ،
« يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ » .
« 3 »
و نيز مراد از صالحين مطلق هركسى كه صلاحيت ولايت ، و قرار گرفتن در تحت سرپرستى خدا را دارد ، نمىباشد ، كه اين ولايت مختص به صالحان نيست ، بلكه انبياء و صديقين ، شهداء ، در اين قسمت با صالحان شريكاند و نمىتوان آن را يك صفت خاص صالحان شمرد .
هامش
( 1 ) . نساء ، 69 ، انبياء ، 75 و 86 ، نمل ، 19 .
( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 156 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 105 .