در هرحال تنها چيزى را كه مىتوان اثر خاص صالح بودن شخص دانست و هيچكس در آن شركت ندارد همان « داخلكردن در رحمت » كه عبارت از « امنيت مطلق از عذاب » و اين دو موضوع ( يعنى دخول در رحمت و امنيت مطلق از عذاب ) هردو در بهشت نصيب آنان مىگردد .
كه در آيات زير به آن اشاره شده است ؛
« فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ » ،
« 1 »
« يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ » .
« 2 »
ضمنا خداوند تعالى هميشه و همه جا اجر و پاداش شكرگزارى از بنده را در مقابل عمل و سعى بنده قرار داده ، لكن صالح بودن ( صلاح ذاتى ) افتخارى است كه در مقابل عمل و اراده قرار ندارد و صرفا يك مقام موهبتى است ، كه جمله
« وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ »
« 3 » به پاداشهايى كه از راه عمل به دست مىآيد اشاره دارد و جمله
« لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ »
« 4 » به موهبتهائى كه بدون عمل بلكه در برابر صلاح ذاتى اشخاص نصيب مىشود اشاره دارد .
دقت و بررسى در آيات « 5 » قرآن كريم با در نظر گرفتن مقامات ابراهيم عليه السّلام به ما مىفهماند كه صالح بودن مراتبى دارد كه ابراهيم عليه السّلام بعضى از
هامش
( 1 ) . سوره جاثيه ، آيه 30 .
( 2 ) . سوره دخان ، آيه 55 .
( 3 ) . سوره ق ، آيه 35 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . سوره انبياء آيه 72 ، سوره بقره آيه 130 ، سوره عنكبوت آيه 27 ، سوره نحل آيه 122 .