عملى سازد و بلژيك را ضميمه خاك فرانسه كند .
بعد از جنگ واترلوو و شكست فرانسه ، در سال 1815 بلژيك و لوكزامبورگ به هلند واگذار گرديد و گيوم اول پادشاهى اين سه كشور را به دست گرفت . البته اتحاد اين سه كشور از هر لحاظ به خصوص از نظر اقتصادى و صنعتى به نفع هر سه آنها بود .
سرانجام در 25 سپتامبر سال 1830 انقلابيون بلژيكى در بروكسل حكومت موقتى تشكيل دادند و طى كنگرهاى از سوى دول انگليس ، آلمان و فرانسه در سال 1831 بلژيك به عنوان كشور مستقل به رسميت شناخته شد .
در 21 ژوئيه ( روز ملى بلژيك ) آن سال لئوپولداول آلمانى در بروكسل - پايتخت بلژيك - بر تخت پادشاهى نشست بعد از مرگ وى ، فرزندش لئوپولد دوم به سلطنت رسيد . او كنگو را كه 80 برابر سرزمين بلژيك بود به استعمار كشيد . در سال 1914 و به هنگام شروع جنگ جهانى اول ، به دليل رد خواسته آلمانىها - مبنى بر عبورشان از خاك بلژيك به سوى فرانسه - ارتش بلژيك به فرماندهى آلبرت وارد جنگ با آلمانىها شدند و با مقاومت بسيار در جنگ « مارن » به پيروزى دست يافتند ولى عاقبت مجبور به عقب نشينى شدند .
پس از مرگ آلبرت اول ، پسرش لئوپولد سوم در سال 1934 بر تخت سلطنت نشست . در اين زمان با شروع جنگ جهانى دوم ، ارتش آلمان نازى در سال 1940 بار ديگر بلژيك را مورد حمله ناگهانى قرار داد و پس از 18 روز نبرد در 28 مه 1940 بلژيك تسليم شد و پادشاه به زندان افتاد . گروهى از مقامات بلژيك به انگلستان پناه بردند و همانجا دولت بلژيك آزاد را پايه ريزى نمودند و در سال 1949 بلژيك يكى از بنيانگذاران پيمان آتلانتيك شمالى ناتو
مسلمانان در كشورهاى فرانسه زبان ( فارسى ) — صفحة 130
مساهمون: محمد رضوان طلب
ص١٣٠