به خدا نمىرساند ) چرا كه خداوند بىنياز و ستوده است .
4 - و اگر به انسان نعمتى بچشانيم سپس از او بگيريم بسيار نوميد و ناسپاس خواهد بود - و اگر نعمتهايى پس از شدت و ناراحتى به او برسانيم مىگويد مشكلات از من بر طرف شد و ديگر باز نخواهد گشت و غرق شادى و غفلت و فخر فروشى مىشود .
5 - و هنگامى كه در دريا ناراحتى به شما برسد همه كس را جز او فراموش خواهيد كرد ، اما هنگامى كه شما را به خشكى نجات دهد روى مىگردانيد و انسان كفران كننده است .
6 - آيا نديدى كسانى را كه نعمت خدا را به كفران تبديل كردند و جمعيت خود را به دار البوار ( نيستى و نابودى ) كشاندند - ( دار البوار همان ) جهنم است كه آنها در آتش آن وارد مىشوند و بد قرارگاهى است .
7 - خداوند ( براى آنها كه كفران نعمت مىكنند ) مثلى زده است : منطقهء آبادى را كه امن و آرام و مطمئنى بوده و همواره روزيش بطور وافر از هر مكانى فرا مىرسيد اما نعمت خدا را كفران كردند و خداوند بخاطر اعمالى كه انجام مىدادند لباس گرسنگى و ترس را در اندامشان پوشانيد .
8 - براى قوم « سبا » در محل سكونتشان نشانهاى ( از قدرت الهى ) بود ، دو باغ ( عظيم و گسترده ) از راست و چپ ( با ميوههاى فراوان ، به آنها گفتيم ) از روزى پروردگارتان بخوريد و شكر او را بجا آوريد ، شهرى است پاك و پاكيزه و پروردگارى آمرزنده ( و مهربان ) - اما آنها ( از خدا ) روى گردان شدند ، و ما سيل ويرانگر را بر آنها فرستاديم و دو باغ ( پربركت ) شان را به دو باغ ( بى ارزش ) با ميوههاى تلخ ، و درختان شورهگز ، و اندكى درخت سدر مبدّل ساختيم ! - و اين را بخاطر كفرشان به آنها جزا داديم و آيا جز كفران كننده را به چنين مجازاتى كيفر مىدهيم ؟ !
تفسير و جمعبندى
نخستين آيه گفتارى است از حضرت موسى عليه السلام به بنى اسرائيل كه يكى از پيامهاى مهم الهى را به آنها يادآور مىشود و مىگويد : « به خاطر بياوريد هنگامى را كه پروردگارتان اعلام كرد اگر شكرگزارى كنيد نعمت خود را بر شما خواهم افزود و