5 - غيبت سبب ايجاد كينه و عداوت و بغضا است ، چرا كه مهمترين سرمايه انسان آبرو و شخصيت اجتماعى او است ، در حالى كه غيبت كننده اين سرمايهء گرانبها را از بين مىبرد و به همين دليل كينه و عداوت شديدى را در دل غيبت شونده ( در صورتى كه به گوش او برسد ) بر مىانگيزد .
6 - غيبت ، غيبت كننده را از چشم مردم مىاندازد ، چرا كه فكر مىكنند ، هنگامى كه عيوب ديگران را نزد آنها مىگويد ، لا بد عيوب آنها را نزد ديگران خواهد گفت . لذا در حديثى از امير مؤمنان على عليه السلام مىفرمايد : « مَنْ نَقَلَ الَيْكَ نَقَلَ عَنْكَ ؛ هر كس به سوى تو ( عيوب مردم را ) نقل كند ( عيوب تو را ) براى ديگران نقل خواهد كرد » . « 1 »
در حديث ديگرى مىخوانيم : « لامرُوَّةَ لِمُغْتابٍ ؛ غيبت كننده شخصيت و احترامى ندارد » . « 2 »
7 - غيبت عذر و بهانهاى براى توجيه گناهان غيبت كننده مىشود ، او براى اين كه از حملات و اعتراضات مردم در امان بماند ، به سراغ غيبت مىرود .
و اما آثار سوء معنوى آن بيش از آن است كه در بيان گنجد و در اينجا به قسمتى از آن كه در روايات اسلامى با صراحت آمده اشاره مىكنيم :
1 - در روايات گذشته خوانديم كه غيبت حسنات را نابود مىكند همان گونه كه آتش هيزم را . عالم بزرگوار شيخ بهايى در يكى از كتابهاى خود غيبت را به صاعقه تشبيه مىكند كه حسنات را در يك چشم به هم زدن نابود مىكند سپس مىگويد :
كسى كه غيبت مردم مىكند ، مانند كسى است كه منجنيقى نصب كرده و با آن حسنات خود را نشانهگيرى كرده و شرق و غرب آن را مىكوبد « 3 » .
2 - غيبت دين انسان را از بين مىبرد همان گونه كه بيمارى خوره گوشتهاى تن را مىخورد .
3 - غيبت كننده اگر بخشوده شود آخرين نفرى است كه وارد بهشت مىشود ، و اگر بخشوده نشود اولين نفرى است كه وارد دوزخ مىگردد .
هامش
( 1 ) . شرح غرر الحكم ، جلد 5 ، صفحه 451 .
( 2 ) . همان ، جلد 4 ، صفحه 347 .
( 3 ) . كشكول شيخ بهايى ، جلد 2 ، صفحه 295 ( مطابق نقل كتاب پرورش روح ، صفحه 422 ) .