خودشان را تا آمدن پيامبر موعود به تأخير اندازند و زمانى كه اين پيامبر بيايد ، آنها به او ايمان بياورند و به حكم او گردن نهند و مقصود از « بيّنه » نيز همين پيامبر است كه خداوند آن را در اين سخن خويش بيان كرده است :
رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً * فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ،
مراد از « رسول اللّه » در اينجا ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و مراد از « الصحف » قرآن مىباشد . صحف ، به اعتبار تعدّد سوره و يا اوراق آن به صورت صيغهء جمع آمده است ، زيرا هر ورقى كه مكتوب باشد ، به آن صحيفه مىگويند . « مطهّرة » : از باطل و تحريف منزّه است . ضمير « فيها » به « صحف » برمىگردد . مراد از « كتب » آن است كه بسيارى از چيزهايى كه خداوند آن را در كتابهاى پيشين فرو فرستاده ، در قرآن است نظير صحف ابراهيم ، تورات ، انجيل و زبور و حتّى تمامى رهنمودها و اصول دينى كه بر همهء پيامبران نازل شده ، در قرآن موجود است . « القيّمة » : بر راه حق راست است . معناى آيه چنين مىباشد : زمانى كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله قرآنى را آورد كه در آن همهچيز هست ، مشركان و اهل كتاب از آن روى گردانيدند و پيمانشان را مبنى بر اين كه قضاوت را به عهدهء پيامبر موعود بگذارند ، شكستند .
وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ .
اين برهان از طريق پيامبران اهل كتاب برايشان آمد . بنابراين ، مقصود از اين بينه غير از مقصود بينهاى است كه در آيهء پيشين آمده بود . معناى آيه چنين است : اهل كتاب به ستمگرى و گمراهى خود ادامه دادند و از دعوت محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه با دلايل به سوى ايشان آمده بود ، روى برگردانيدند ، چنانكه آنان به نادانى و گمراهىشان ، پس از آنكه پيامبرانشان براى آنها دلايل و حجّتها آوردند ادامه دادند ، چون يهود پس از موسى عليه السّلام به چندين گروه تقسيم شدند و همچنين مسيحيان پس از عيسى عليه السّلام به چندين دسته تقسيم شدند و اين اختلاف و چند دستگى بر اثر بىخبرى از دين نبود ، بلكه هواهاى نفسانى و منافع ، آنها را به چند دسته تقسيم كردند . نظير اين آيه در جلد دوم در آيهء 105 از سورهء آل عمران و آيهء 17 از سورهء جاثيه بيان شد .