آن كسى كه خداوند او را براى رسالتش انتخاب كرده و به عنوان امين وحى خويش برگزيده است .
جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ،
خدا از آنان خشنود است ، زيرا آنان به خاطر خشنودى او كار كردند و او هم ثروت و نعمت هميشگى به ايشان داد . آنان از خدا خشنود هستند ، زيرا او نعمتهاى خويش را به آنان ارزانى داشت . نظير اين سخن خدا در جلد سوم ، آيهء 119 از سورهء مائده ، و جلد چهارم آيهء 100 از سورهء توبه و آيهء 22 از سوره مجادله بيان شد .
ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ ،
خداوند براى كسىكه در حال غيب از او بترسد و سخن درست بگويد ، پاداش نيكو آماده كرده است . شيخ محمّد عبده مىگويد :
خداى سبحان اراده كرده كه با اين سخن و الا ، برداشت زشتى را كه عام و خاص دچار آن هستند رد كند و آن اينكه به صرف باور موروثى از پدر و مادر و شناخت برخى از احكام و انجام دادن برخى از عبادات ، براى رسيدن به آنچه خداوند آن را براى مؤمنان آماده كرده است بسنده مىكند ، هرچند دلهايشان از كينه ، حسد ، خودخواهى و ريا و دهنهايشان از دروغ ، سخنچينى و تهمت و درونهايشان از احساس بردگى در برابر حاكمان و پستتر از آنان پر باشند . هرگز چنين نيست . آنان به پاداش نيكو دست نمىيابند ، چون بيم خدا در دلهايشان جاى نگرفته است و نفسهاى آنان تهذيب نشده است و پاداش نيكو تنها از آن كسى است كه از پروردگارش بهراسد و در دل خويش از او احساس بيم كند .