او همدست شدند و به آنها هشدار داد ، دراينجا مىگويد : كسى به خداوند نزديك است كه اخلاق و كارهاى نيك ، وى را به او نزديك كند ، هرچند نزديكترين خويشاوند شقىترين انسانها باشد و دورترين فرد به خدا كسى است كه گناهان و كارهاى زشت او را از خدا دور كند ، هرچند نزديكترين خويشاوند پرهيزكارترين انسانها باشد . ابدا در پيشگاه خدا نه ناديده گرفتن حقوق خويشاوندى است و نه خويشاوندى و بهطور كلى در روز قيامت ، جز تقوا و اخلاصمندى ، هيچچيزى سودمند نيست .
خداوند براى توطئه و نفاق بر ضد پيامبر ، به زن نوح و زن لوط مثل زده است ؛ زيرا اولى شوهرش را آزار مىداد و مىگفت : او ديوانه است و رازهاى او را در ميان مشركان افشا مىكرد . دومى ستمكاران را ضد شوهرش يارى مىكرد و مهمانان او را به آنان نشان مىداد . از اينرو ، خداوند اين دو زن را بهعنوان خيانتكار توصيف كرده است . البته ، اين خيانت همان متضاد امانت است ، نه بهمعناى زنا ، چون مسلمانان براين باورند كه همسر هيچ پيامبرى هرگز زنا نكرده است .
خلاصهء سخن آنكه : خداوند زن نوح و زن لوط را بهرغم اينكه همسران دو پيامبر بزرگ بودند ، داخل آتش كرد ، زيرا آن دو كافر و منافق بودند . همچنين خداوند همسران پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و إله را كه عليه او همدست شدند ، در صورتىكه در نزد خدا توبه نكنند وارد آتش خواهد كرد .
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ .
خداوند پس از آنكه براى اينكه خويشاوندى ناپاك با انسان پاك هيچ سودى براى اين ناپاك ندارد به زن نوح و لوط مثل زد ، براى اين موضوع كه پيوند پاك با ناپاك هيچ زيانى به اين پاك نمىرساند ، نيز به زن فرعون مثل زده است ، چون آسيه دختر مزاحم به خدا ، كتابها و پيامبرانش ايمان آورد و به شوهرش فرعون كافر شد . بدين