پاداشى بزرگ و روزى فراوان دارند . اين معنا به اجمال و تفصيل در چندين آيه تكرار شده است و هدف از اين تكرار ، تشويق به كارهاى شايسته و نيكو مىباشد .
هفت آسمان و هفت زمين
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ .
دربارهء آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه ، اقوال متعدّدى است كه خردمندانهترين آنها از قرار زير مىباشد :
1 . ما بايد بهطور اجمال وجود هفت آسمان و هفت زمين را باور داشته باشيم و جزئيّات آن را به علم خدا واگذار كنيم .
2 . جهان بزرگ ، هفت جهان كوچك را دربر دارد و هركدام از آنها داراى ستارگانى است كه تعداد اين ستارگان را جز خدا كسى نمىداند و از جمله آنها ستارهء زمين است و ميان يك جهان با جهانى ديگر ميليونها سال نورى فاصله است و خداوند از اين جهانها به آسمانهاى هفتگانه تعبير كرده است . امّا اين سخن خداوند :
« وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ ؛
و همانند آنها زمين بيافريد » اشاره بديننكته دارد كه در هركدام از جهان هفتگانه يك ستارهء زمينى قرار دارد و ما در جلد پنجم در تفسير آيهء 17 از سورهء مؤمنون ، به اين ديدگاه اشاره كرديم .
3 . آوردن عدد هفت بهمعناى حصر به آن نيست و خداوند بدينسبب از اين عدد ياد كرده است كه مخاطبان قرآن در آن زمان تنها افلاك هفتگانه و ستارگان آنها را شنيده بودند . تاريخنويسان مىگويند : كلدانىها به آگاهى از دانش نجوم معروف بودند و آنان به شناخت هفت ستاره دست يافته بودند و امّتها اين شناخت را نسل اندر نسل تا زمان عربهايى كه قرآن به ايشان نازل شد به ارث بردند . بنابراين ، خداوند آنان را با همان تعداد آسمانهايى كه در ميان آنها شناخته شده بود ، خطاب