عبد اللّه بن جابر انصارى است كه هم راستگو است و هم عادل . بنابراين ، روايت ، تفسير و بيان اين آيه است .
بدين مناسبت ، به اين نكته اشاره مىكنيم كه گرچه منفعت مادّى اثر فراوانى در زندگى مردم دارد و در آن ترديدى نيست و به همين دليل خداوند فرموده است : « و چون نماز پايان يافت ، در زمين پراكنده شويد و رزق خدا را طلب كنيد » ؛ امّا درست نيست كه [ بگوييم : ] در هر موقعيّتى ، تنها انگيزهء انسان اقتصاد است . هرگز چنين سخنى درست نخواهد بود ، چون ابعاد ديگرى نيز هستند كه انگيزهء حركت و عمل را تشكيل مىدهند ، در حالىكه اين ابعاد هيچ رابطهاى با اقتصاد و منافع مادّى ندارند .
بهعنوان نمونه ، چنانكه در آن روايت آمده بود : عدّهء زيادى از پيرامون پيامبر صلّى اللّه عليه و إله پراكنده شدند و بهسوى معامله و تجارت رفتند ، ليكن عدّهاى ديگر پيرامون او باقى ماندند و او را تنها نگذاشتند .
قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ .
روزى دنيا و آخرت در نزد خداوند است و هيچ مانعى از گردآوردن اين دو باهم وجود ندارد ؛ زيرا نه كار براى آخرت از روزى دنيا مىكاهد و نه كار براى دنيا از پاداش آخرت ، بلكه هركارى كه يكى از نيازهاى زندگى را بر طرف سازد ، كار آخرت نيز محسوب مىشود . من اين سخن را از حقيقت دور نمىدانم كه بگويم : هركارى را كه خداوند در اين زندگى حلال كرده ، وسيلهاى است براى آخرت و چقدر فراوان است آنچه را كه خدا براى بندگانش حلال كرده است . امام على عليه السّلام فرمود : « آنچه را خدا برايتان حلال كرده ، بيش از آن چيزهايى است كه بر شما حرام نموده است . پس اندك را بهخاطر بسيار و تنگنايى را بهخاطر گشايش دور افكنيد » .