خداوند هراندازه ببخشد ، بخشش او نسبت به آنچه دارد ، بسيار اندك است » . ليكن همين مقدارىكه ابن عربى آن را « بسيار اندك » ناميده ، نسبت به بندگانش بسيار زياد است . خدا مىگويد : « خدا بر آن چند برابر بيفزايد » . « 1 »
أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .
اين آيه در مقابل آيه 19 از همين سوره است :
« أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ »
.
خلاصهء سخن آنكه : انسان هراندازه كه قدرت پيدا كند ، ناتوانتر از آن است كه ميان خشنودى خدا و خشنودى دشمنان او گردآورد ؛ زيرا اگر آنها را خشنود كند ، خدا را به خشم آورده و اگر خدا را خشنود كند ، آنها را به خشم آورده است و محال است كه آنان از كسى خشنود شوند ، مگر اينكه اينكس همانند خود آنها باشد ، چون خدا گواهى مىدهد : « يهودان و ترسايان از تو خشنود نمىشوند ، تا به آيينشان گردن نهى » . « 2 » در حديث شريف آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله گفت : خداوندا براى هيچ گناهكار و تبهكارى در نزد من نعمتى قرار مده ؛ زيرا من در وحى تو چنين يافتم :
« نمىيابى مردمى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده باشند ، ولى با كسانىكه با خدا و پيامبرش مخالفت مىورزند و دوستى كنند » .
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 245 .
( 2 ) . همان ، آيهء 120 .