براى واردشونده جاى بازكنند ، البته در صورتىكه مجلس براى او و آنها جاى داشته باشد . آنگاه به آنان فرمان داده است كه هرگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از آنان بخواهد كه جايشان را براى واردشوندگان خالى كنند ، به اين دليل كه مجلس گنجايش همه را ندارد ، حتّى اگر آنان براى يكديگر جاى بازكنند ، آنان بايد از او اطاعت كنند . در برخى از روايات آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله گروهى را از جاهايشان بلند مىكرد ، تا كسى در آنجا بنشيند كه در كارهاى نيك برترى و سابقهء بيشترى دارد و اين امر ، موجب ناراحتى و رنجش برخى از آن افراد مىشد . ليكن پس از نزول اين آيه ، آنها اخلاق مطرحشده در آن را ياد گرفتند و باكمال ميل و پيش از فرمان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، براى برادرانشان جا بازمىكردند . در برخى از تفاسير آمده است : هرگاه به شما بگويند : براى كار نيك برخيزيد ، آن را اجابت كنيد . اين نظريه احتمال دارد ؛ زيرا امر عموميت دارد و تمامى موارد اقدام به كارهاى نيك را دربر مىگيرد ، خواه جاىدادن [ به ديگران در مجلس ] باشد ، يا جهاد و يا ديگر كارها .
هرگاه اين رفتار از آداب قرآن باشد كه انسان براى برادرش جاى بازكند و يا جاى خودش را براى او خالى كند ، يقينا اين رفتار نيز از آداب و اخلاق قرآن نخواهد بود كه شخص واردشونده كسى را از جايش بلند كند . بهعنوان نمونه ، پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و إله در پايين مجلس مىنشست [ نه در صدر مجلس ] . البته ، هرگاه صاحب مجلس از يكى از افرادى كه نشستهاند بخواهد كه از جايش برخيزد ، سزاوار است كه وى به درخواست او پاسخ مثبت دهد ، ليكن براى صاحب مجلس هم شايسته نيست كه اين درخواست را بكند ، مگر اينكه براى اين كار دليلى داشته باشد نظير اينكه آن فرد نشسته اخلاق را رعايت نكند و يا اينكه شخص واردشونده كسى باشد كه در پيشگاه خدا از مقامى بزرگتر و بالاتر برخوردار باشد . خداوند فرموده است :
يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ .
خداوند صاحبان فضيلت و ديگران را مىشناسد و از مراتب فضل و درجات ايشان