و فى كلّ شىء له آية * تدلّ على انّه واحد
در هرچيزى نشانهء وجود اوست كه نشان مىدهد او يگانه است .
نيز معناى سخن آن گوينده را درك مىكنيم كه گفته است : « جهان زيباتر از آنچه هست ، امكان ندارد » . بدين معنا كه هرچيزى در جاى مناسب خود قرار داده شده است و اگر به اندازهء سر مويى از آن منحرف شود ، دچار بىنظمى و كاستى مىشود .
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ .
اين آيه كنايه از آن است كه هرگاه خداوند چيزى را اراده كند ، بهطور آنى و به صرف ارادهء او ايجاد مىشود و به هيچروى به زمان نياز ندارد ، نه اينكه به زمانى بهاندازهء چشم برهمزدن و يا كمتر نياز ندارد و خداوند زمان « چشم برهمزدن » را فقط بهمنظور نزديككردن به اذهان آورده است .
به بيان فلاسفه : « نسبت ارادهء خدا به مرادش ، همان نسبت ايجاد به موجود است » .
وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
در گذشته اقوامى بودند كه گرفتار خودبينى و خودپسندى شدند ، چنانكه شما اى مشركان عرب ، دچار خودبينى شديد . آنان پيامبرانشان را تكذيب كردند ، چنانكه شما پيامبرتان محمّد صلّى اللّه عليه و إله را تكذيب كرديد و خداوند آنها را نابود كرد . بنابراين ، شما هم پيش از آنكه گرفتار سرنوشت آنان شويد ، از آنان اندرز بگيريد .
وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ * وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ .
هرگفتار و كردار انسان را چه كوچك و چه بزرگ ، خدا مىداند و از او حساب مىكشد و برطبق آن كيفر مىدهد . سودمند كسى خواهد شد كه پيش از حسابرسى خداوند ، خودش را حسابرسى كند .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ * فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ .
پرهيزكاران كسانى هستند كه دربارهء خود مىانديشند و خودشان را با نافرمانى از خداوند در معرض هلاكت قرار نمىدهند و نسبت به كارهاى كوچك و بزرگ ، از خود حسابرسى مىكنند و به همين دليل ، از مقرّبان درگاه خداوند هستند .