اعراب
« يومهم » مفعول به براى
« يُلاقُوا » ؛
زيرا معنايش چنين است : آنان همان روز را ديدار مىكنند . اگر بگويد : يلاقون عملهم يوم القيامة در اين صورت ، « يوم » مفعول فيه خواهد بود .
« يَوْمَ لا يُغْنِي »
بدل از « يومهم » مىباشد . « إدبار » مفعول فيه براى فعل محذوف : سبحه فى إدبار النجوم » .
تفسير
فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ .
سخن همچنان دربارهء كسانى است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله را تكذيب كردند و معناى آيه چنين است : اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله ! به تكذيب و دشمنى آنها اهمّيت مده . چه ، آنان را روزى باشد كه در آن از هلاكت و عذاب دردناك راه گريزى ندارند .
يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ .
نه چارهاى دارند كه عذاب را دفع كنند و نه ياورى دارند كه به ايشان سود برساند .
وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ .
براى ستمكاران عذاب ديگرى است پيش از فرارسيدن روز قيامت . برخى از مفسران مىگويند : مراد از آن ، عذاب قبر است . ديگران گفتهاند : مراد همان عذابى است كه در روز جنگ بدر به سراغ كافران آمد . ليكن ما اين عذاب را مشخص نمىكنيم ، بلكه دربارهء آنچه خدا سكوت اختيار كرده است ، سكوت اختيار مىكنيم .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ .
بيشتر آنان نمىدانند كه ستمكاران هم پيش از فرارسيدن قيامت و هم در اين روز ، عذاب مىشوند .
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا .
مراد از حكم خدا در اين جا ، مهلتدادن به ستمكاران است تا روز قيامت .
مقصود ا ز « أعيننا » آن است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در دژ مستحكم خداوند قرار دارد و دشمنان نمىتوانند او را آزار دهند و عليه او توطئه كنند .
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ * وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ .
خدا را در تمامى حالات و اوقات ياد كن كه ياد او بهترين يادهاست و وعدهء او به يادكنندگان پرهيزكار ، راستترين وعدهها مىباشد .