« على النار » متعلق به « يفتنون » . جملهء « ذوقوا » مفعول است براى قول مقدر . « هذا الّذى » مبتدا و خبر .
تفسير
وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً * فَالْحامِلاتِ وِقْراً * فَالْجارِياتِ يُسْراً * فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً .
در تفسير اين صفات چهارگانه چند عقيده وجود دارند . يكى مىگويد : مراد از « ذاريات » بادها ، مراد از « حاملات » ابرها ، مراد از « جاريات » كشتىها و مراد از « مقسمات » فرشتگان مىباشند . بهترين نظر آن است كه تمامى اين چهار صفت از اوصاف بادهاست . چون بادها ذاريات است به اين دليل كه خاك و ديگر چيزها را پراكنده مىكند . خداوند مىفرمايد :
« . . . هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ ؛
ناگاه خشك شود و باد به هرسو پراكندهاش سازد » . « 1 »
خداوند به بادها سوگند ياد كرده است ، تا به فايدههاى آن اشاره كند و ديگر آنكه خداوند به هركدام از آفريدههايش كه بخواهد سوگند مىخورد . به جلد ششم ، بخش :
« خدا و سوگند به آفريدهاش » رجوع كنيد .
صفت دوم عبارت است از :
« فَالْحامِلاتِ وِقْراً . »
« وقر » به كسر واو بهمعناى بار سنگين است و دراينجا مراد از آن ، بادهايى هستند كه ابرهاى سنگينبار را منتقل مىكنند . خداوند مىفرمايد : « و اوست كه پيشاپيش رحمت خود بادها را به بشارت مىفرستد . چون بادها ابرهاى گرانبار را بردارند ، ما آن را به سرزمينهاى مرده روان سازيم » . « 2 » سومين صفت :
« فَالْجارِياتِ يُسْراً » .
بادها بهآسانى و روانى حركت مىكنند ، درحالىكه ابرها را با خود برمىدارند . چهارمين صفت :
« فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً »
بادها بارانها را بر سرزمينهاى مختلف پراكنده مىكنند . چنانكه خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . كهف ( 18 ) آيهء 45 .
( 2 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 57 .