تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
هيچ شكافى در آن نيست ؟ ( 6 ) و زمين را گسترديم و در آن كوه‌هاى بلند افكنديم و از هرگونه نباتات بهجت‌انگيز در آن رويانيديم . ( 7 ) بينشى و پندى است براى هر بنده‌اى كه به خدا بازگردد . ( 8 ) و از آسمان ، آبى پربركت فرستاديم و بدان باغ‌ها و دانه‌هاى دروشدنى رويانيديم . ( 9 ) و نخل‌هاى بلند با خوشه‌هاى برهم چيده . ( 10 ) تا رزق بندگان باشد و بدان آب [ باران ] ، سرزمين مرده را زنده كرديم . برآمدن از گور نيز چنين است . ( 11 )

واژگان

المجيد : بزرگ ، باعظمت . الرجع : بازگشت به زندگى پس از مرگ . تنقص منهم : از گوشت آنان مىخورد . مريج : درهم آميخته ، پريشان . فروج : شكاف‌ها . رواسى : كوه‌ها . كلّ زوج : هر گروهى ، هر نوعى . منيب : بازگشت‌كننده . حبّ الحصيد : دانهء كشت دروشدنى . باسقات : بلند . الطلع : نخستين چيزىكه از غلاف درخت خرما بيرون مىآيد ( شكوفه ) . نضيد : برهم پيچيده .

اعراب

« وَ الْقُرْآنِ » .
و او براى قسم و جواب آن محذوف مىباشد : « انّكم لمبعوثون » . دليل بر اين جواب ، جملهء
« أَ إِذا مِتْنا . . . »
است . مصدر مؤوّل از
« أَنْ جاءَهُمْ »
به « من » مقدّر
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 216 | محمد جواد مغنية