آورده است ؛ زيرا واژهء « طائفة » در معنا ، گروهى از مردم است . امّا « بينهما » را مثنى آورده است ؛ زيرا لفظ « طائفتان » چنين مىباشد .
تفسير
وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما .
اسلام براى ساختن و اصلاح جامعه ، راهنمايىهايى دارد ؛ يكى از آنها وجوب حمايت از خون ، مال ، آبرو ، و آزادى انسان در گفتار و كردار است و جز حق ، هيچكس و هيچچيزى بر او حكومت ندارد . اگر كسى پايش را از دايرهء حق بيرون نهد و با تجاوز به ديگران حرمتش را بشكند ، او خود مصونيت را از خودش برداشته است . خداوند مىفرمايد : « ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم » « 1 » به جلد پنجم بخش : « به چهچيزى خداوند فرزندان آدم را گرامى داشت » رجوع كنيد . او خطاب به پيامبرش فرمود : « تو بر آنان فرمانروا نيستى » . « 2 » نيز فرمود : « ملامت درخور كسانى است كه بر مردم ستم مىكنند و به ناحق در روى زمين سركشى مىكنند » « 3 » . يكى ديگر از آموزههاى اسلام ، مهربانى و همكارى با يكديگر در چيزى است كه خير و صلاحش به همهء افراد جامعه برمىگردد . به عنوان نمونه ، هرگاه ميان دو گروه از مؤمنان درگيرى و خصومت رخ دهد ، بر ديگر مؤمنان است كه آن را حلّ و فصل كنند و براساس حق و عدالت ميان اين دو اصلاح نمايند ، تا وحدت و يكپارچگى مسلمانان حفظ شود . در حديث آمده است : « آيا شما را از چيزى آگاه نكنم كه از روزه و نماز و صدقه بهتر است ؟ گفتند : بله ، اى پيامبر خدا ! فرمود : اصلاح ذات البين .
فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ .
هرگاه يكى از دو گروه درگير دربرابر حق تسليم نشد و همچنان بر تجاوز خويش پافشارى
هامش
( 1 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 70 .
( 2 ) . غاشيه ( 88 ) آيهء 22 .
( 3 ) . شورى ( 42 ) آيهء 42 .