تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
خود ستم كردم . مرا بيامرز . و خدايش بيامرزيد ؛ زيرا آمرزنده و مهربان است . ( 16 ) گفت : اى پروردگار من ! به پاس نعمتى كه بر من عطا كردى هرگز پشتيبان گنهكاران نخواهم شد . ( 17 ) ديگر روز در شهر ترسان و چشم‌به‌راه حادثه مىگرديد . مردى كه ديروز از او مدد خواسته بود باز هم از او مدد خواست . موسى به او گفت : تو به آشكارا گمراه هستى . ( 18 ) چون خواست مردى را كه دشمن هردو آنها بود بزند ، گفت : اى موسى ! آيا مىخواهى همچنان‌كه ديروز يكى را كشتى مرا نيز بكشى ؟ تو مىخواهى كه در اين سرزمين جبارى باشى و نمىخواهى كه از مصلحان باشى . ( 19 )

واژگان

بلغ اشدّه : نيروى جسمانى و عقلانىاش كامل گرديد . على حين غفلة : هنگامى كه موسى وارد شهر شد ، مردم از وى بىخبر بودند . ظهيرا : يارىدهنده . يترقّب : انتظار مىكشيد . استنصره : از او كمك خواست . يستصرخ : يارى و كمك او را درخواست كرد . الغوى : گمراه .

اعراب

« على حين غفلة » متعلق به محذوف و حال از فاعل « دخل » . « هذه من شيعته و هذا من عدوه » بدل مفصّل از مجمل است . « بما أنعمت » ، « باء » براى قسم و « ما » مصدريه است : « بانعامك عليّ » . جملهء « يترقّب » حال از فاعل « اصبح » . « فلمّا أن أراد » ، « أن » از لحاظ اعراب زايد است و مصدر برگرفته از « أن يبطش » مفعول « أراد » مىباشد . « إن تريد » « إن » نافيه است .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 96 | محمد جواد مغنية