وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ .
مراد از تلاوت قرآن در اينجا ، فراخوانى به ايمان آوردن به اين كتاب و گام برداشتن در مسير آن است .
فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ .
پيامبر بزرگ صلّى اللّه عليه و آله مردم را به هدايت فراخواند . بنابراين ، هركس كه فراخوانى او را گوش فرادهد و اطاعت كند ، به خودش نيكى كرده و راه نيكى و رستگارى را پيموده است و هركس كه از آن روى برتابد ، به خودش بدى كرده و خود را در معرض بدى و هلاكت قرار داده است و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از آنكه پيامهاى پروردگارش را به گمراهان برساند ، ديگر هيچ مسئوليّتى در برابر آنان ندارد .
وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ؛
بگو : خدا را به خاطر اينكه توفيق رساندن پيامش را ، آنگونه كه مىخواست ، به من عنايت كرد ، ستايش مىكنم .
سَيُرِيكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها .
خداوند آيات و دلايل خود را هم در دلهايشان و هم در آفاق به آنان نشان داد ، ليكن آنان اين آيات را انكار كردند . از اين روى ، به آنان فرمود : شما اكنون اين دلايل را انكار مىكنيد ، امّا فرداى قيامت بدان اعتراف خواهيد كرد ، زمانى كه اعتراف و يقين هيچ سودى به حال شما ندارد .
وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ .
اين جمله ، هشدارى است نسبت به روى برتافتن آنان از نشانهها و دلايل خدا و انكار آنها .