تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ .
هرچيزى مدّت معيّنى دارد و هرگاه مدّت كسانى كه در راه خدا پايدارى كردهاند فرا رسد ، فرشتگان رحمت با آرامش و شادمانى بر آنان فرود مىآيند و به ايشان مژده مىدهند كه خدا از عمل آنها آگاهى دارد و از تلاش آنان خشنود است و برايشان جايگاههاى افتخارآميزى را كه از راه پيامبرانش وعده داده بود ، آماده كرده است .
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ * نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ .
فرشتگان رحمت ، همچنان با كسانى كه پايدارى كردند ، سخن مىگويند . « ما تدّعون » : آنچه آرزو كنيد . « النزل » : بخشش . خلاصه معناى آيه چنين است : فرمانبرداران بااستقامت ، در نزد پروردگار مهربان هستند و هرآنچه از روزى فراوان بخواهند در اختيارشان قرار مىگيرد . ابن عربى در الفتوحات المكيه پيرامون اين آيه سخنى دارد كه خلاصهء آن چنين است : فرشتگان به اخلاصمندان ، پيش از آنكه آنان از خانهء نابودشدنى [ دنيا ] به خانهء ماندنى [ آخرت ] منتقل گردند ، مىگويند : ما در دنيا دوستان شما هستيم ؛ زيرا شيطان با منحرف كردن از راه درست خداوند ، شما را فريب مىداد و ما شما را از آن بازمىداشتيم و شما به سخن ما گوش فرامىداديد ، نه به سخن او . همچنين ما دوستان شما در آخرت هستيم ، چون در پيشگاه خدا به ايمان و پايدارى شما گواهى مىدهيم .
وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ .
وقتى اين آيه را به اين جمله از سخن خدا :
« قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا » ،
عطف كنيم و هردو را در يك سخن گرد آوريم ، اين نتيجه را به دست مىآوريم كه ايمان به حق سه شاخه دارد :
اوّل ، اعلام كردن ايمان به خدا ؛
دوم ، عمل به آيين خدا كه مهمترين و بزرگترين آن ، شركت كردن در خدمت به بشريّت است .