چيزى كه مسخرهاش مىكردند آنها را در ميان گرفت . ( 83 )
پس چون عذاب ما را ديدند ، گفتند : به خداى يكتا ايمان آورديم و به آن چيزهايى كه شريك خدا قرار داده بوديم كافر شديم . ( 84 )
امّا بدان هنگام كه عذاب ما را ديدند ديگر ايمانشان برايشان سودى نبخشيد . اين سنّت خداست در رفتار با بندگانش و كافران در آنروز زيان كردند . ( 85 )
اعراب
« فأىّ آيات اللّه » مفعول « تنكرون » . « فأية » با « تا » نيز جايز مىباشد . برخى گفتهاند :
تذكير ، مشهورتر و بيشتر است . « قوة و آثارا » تميز . « وحده » حال از « اللّه » . « سنّة » منصوب به عنوان مفعول مطلق . « سننّا بهم سنة اللّه » .
تفسير
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعامَ لِتَرْكَبُوا مِنْها وَ مِنْها تَأْكُلُونَ .
انعام ، عبارت است از :
شتر ، گاو و گوسفند كه خداوند آنها براى منافع بندگانش نظير خوردن و سوار شدن ، رام آنان قرار داده است . خداوند ، تنها از اين چارپايان در آيه نام برده است ، به رغم اين كه نعمتهاى او آنقدر فراوان مىباشد كه از شمارش بيرون است ؛ زيرا آنها پيوند استوارى با زندگى عرب آنروز داشتهاند . به علاوه اين چارپايان ، همچنان نيازمندىهاى زندگى را بهويژه در برخى از كشورها برآورده مىسازند .
وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ .
اين چارپايان سودهاى ديگرى نيز دارند همانند استفاده از كرك و پشم آنها .
وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ
نظير انتقال بارها و كالاها از شهرى به شهرى ديگر .
وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ .
نظير اين آيهء ، در آيه 142 از سورهء انعام ، 65 از سورهء نحل و ديگر سورهها بيان شد .
وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ .
منظور آن است كه كداميك از آيات خدا را با دليل و حجّت انكار مىكنيد ، و گرنه آنان آيات و احكام خدا را در عمل انكار مىكردند ؛ زيرا معروف در نزد آنان منكر و منكر ، معروف بود .