تفسير آيهء 54 از سورهء اعراف بيان كرديم كه مراد از عرش - به شهادت قرآن - آن است كه تمامى امور در دست خداست . معناى آيه چنين است : فرشتگان تنها برطبق فرمان خداوند كار مىكنند ، چنانكه توصيف آنان در آيهء 26 از سورهء انبيا آمده است : « بلكه آنان بندگانى گرامى هستند . و در سخن بر او پيشى نمىگيرند و به فرمان او كار مىكنند » .
وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ .
ضمير « بينهم » به بهشتيان و دوزخيان برمىگردد . « بالحق » ؛ يعنى خداوند نه بر مجازات گناهكار مىافزايد و نه از پاداش فرمانبردار مىكاهد . در برخى از تفاسير آمده است : خداوند در آغاز آفرينش فرمود : « سپاس خداوندى را سزاست كه آسمانها و زمين را آفريد » . و پس از نابودى آفريدگان و دوباره زنده شدن آنها و استقرار يافتن بهشتيان در بهشت نيز فرمود : « سپاس خداوندى را سزاست كه پروردگار جهانيان مىباشد » ، تا بدينوسيله به بندگانش بياموزد كه به شيوهء او عمل كنند ؛ يعنى هركارى را با سپاس خداوند آغاز كنند و با سپاس او پايان دهند .