كارى را كه مىكنيد آفريده است . ( 96 )
گفتند : برايش بنايى برآوريد و در آتشش اندازيد . ( 97 )
خواستند تا بدانديشى كنند ، ما نيز آنها را زيردست گردانيديم . ( 98 )
و گفت :
من به سوى پروردگارم مىروم ، او مرا راهنمايى خواهد كرد . ( 99 )
واژگان
شيعة الرّجل : گروهى كه برطبق دين و شيوهء او حركت مىكنند ، آنگاه اين واژه به تنهايى عنوان پيروان امام على عليه السّلام و جانشينان او از ميان فرزندانش گرديد .
إفكا : دروغ و باطل .
راغ : بازگشت و از يكسو به سوى ديگر منحرف شد .
يزفّون : مىشتابند .
اعراب
« إذ جاء » ، « اذ » در محلّ نصب به فعل حذف شده . « أذكر حين جاء » . « اذ قال » ، « اذ » بدل از « اذ » نخست . « أئفكا » مفعول به براى « تريدون » . « آلهة » بدل از « إفكا » . « فما ظنّكم » مبتدا و خبر و « مدبرين » حال . « مالكم » مبتدا و خبر . « ضربا » منصوب به عنوان مفعول مطلق : « يضرب ضربا » .
تفسير
خداى سبحان مضمون اين آيات را پيشتر بيان كرده است . ازاينرو ، آنها را به طور گذرا و با اشاره به شمارهء آيه و سورهء پيشين تفسير مىكنيم .
وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ .
ضمير « شيعته » به نوح برمىگردد و معناى جمله چنين است : ابراهيم از لحاظ عقيده و عمل ، راه نوح را در پيش گرفت . در برخى از تفاسير كهن آمده است : ميان نوح و ابراهيم 2640 سال فاصله بوده است . البتّه ، صاحب