چه آنها را بترسانى و چه نترسانى ، ايمان نمىآورند . ( 10 )
تنها ، تو كسى را بيم مىدهى كه از قرآن پيروى كند و از خداى رحمان در نهان بترسد . چنين كس را به آمرزش و مزد باارزش مژده بده . ( 11 )
ما مردگان را زنده مىكنيم . و هركارى را كه پيش از اين كردهاند و هراثرى را كه پديد آوردهاند ، مىنويسيم و هرچيزى را در كتاب آشكاركنندهاى شمار كردهايم . ( 12 )
واژگان
المقمح : كسى كه وقتى سرش را بلند مىكند ، چشمش نمىبيند . مىگويند : « قمح البعير رأسه ؛ سرش را پس از آب خوردن ، بلند كرد » .
فأغشيناهم : بر چشمانشان پردهاى افكنديم .
اعراب
« على صراط » متعلق به « المرسلين » . « تنزيل » به عنوان مفعول مطلق منصوب است .
مصدر برگرفته از « لتنذر » متعلق به « تنزيل » . « ما » نافيه و جملهء « ما انذر » صفت براى « قوم » . « سواء » مبتدا و جملهء « أنذرتهم » خبر . همزه در اينجا براى برابرى است ، نه براى استفهام .
تفسير
يس .
بيشتر مفسران برآنند كه اين كلمه نيز همانند « الم » است كه در آغاز سورهء بقره دربارهء آن سخن گفته شد . امّا مراد از يس در آيه :
سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ * إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ * إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ،
حضرت الياس است .
وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ * إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ * عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ .
خداوند به قرآن حكيم سوگند ياد كرده كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله بر دين استوار است . سوگند خدا به قرآن و