به وسيلهء اسلام افزايش يافتند و بر اثر اجتماع و وحدت كلمه عليه دشمن خدا و دشمن خود عزّت پيدا كردند .
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ .
بالا رفتن سخن و كار شايسته به سوى خداوند كنايه از پذيرفته شدن اين دو و پاداش دادن به خاطر آن دو مىباشد .
سخن پاك ، سخنى است كه سودمند باشد و مراد از كردار نيك نيز همين است . آيه اشاره بدين نكته دارد كه سبب عزّت و بالا رفتن مقام انسان در پيشگاه خدا ، گفتار و كردارى است كه به مردم سود برساند .
وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ .
« يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ ،
دربارهء آزار و جنايت در حقّ مؤمنان و پاكان مىانديشند » . ليكن اين انديشه و نيرنگ از بين خواهد رفت و بىاثر خواهد شد .
سخن خداوند در آيهء 43 از سورهء فاطر به همين معناست : « و اين نيرنگهاى بد جز نيرنگبازان را دربر نمىگيرد » .
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ .
در جلد پنجم ، آيه 5 از سورهء حج بيان گرديد .
ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْواجاً .
شما را به گروههايى همچون سياه و سفيد ، مردان و زنان تقسيم كرد .
وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ لا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ .
زيرا او به هرچيزى داناست .
وَ ما يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ .
« المعمّر » :
كسى كه عمر زياد دارد . « و لا ينقص من عمره » : كنايه از كوتاهى عمر است . « في كتاب » :
در دانش خدا . معناى آيه اين است كه تمامى عمرها در دست خداست . در نهج البلاغه آمده است : « شما به نعمتى در دنيا دست نمىيابيد ، مگر آنكه نعمت ديگرى را از دست مىدهيد و هيچ سالخوردهاى از شما روزى از عمرش را به سر نمىبرد ، مگر آن كه به خاطر آن ، روز ديگرى از ميان مىرود . » به جلد دوم ، بخش : « اجل حتمى » رجوع كنيد .