پيامبرش به دندان مىگزند . ليكن « ستمكاران پشيمان مىشوند و آن هنگام ، هنگام پشيمانى نيست » . نظير اين آيه در جلد پنجم آيه 27 از سورهء فرقان بيان شد .
وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا * رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً .
مراد از ساده و كبرا ، رهبران دينى و دنيوى هستند و مراد از لعن ، خوارى مىباشد . مستضعفان گناه را به گردن رهبران دينى و دنيوى مىاندازند و از خدا مىخواهند كه عذاب را براى آنان دوچندان كند . كسى كه تاريخ را بررسى كند ، مىبيند كه غالبا ملّت بىسواد و نادان را ستمگران رهبرى مىكنند ، امّا ملّت آگاه و باسواد ، تأمين منافع خودشان را تنها به دست انسانهاى امين و اخلاصمند مىسپارند .
نظير اين آيه در جلد سوم آيه 38 از سوره اعراف ، بيان گرديد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً .
كسانى كه موسى را آزار دادند ، همان بنى اسرائيل بودند . در اينباره ترديدى نيست ؛ چون آنان موسى را به چيزى توصيف كردند كه پيامبران از آن پاكند . آيه اشاره مىكند كه برخى از صحابه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را آزار و به او چيزى را نسبت دادند كه از آن پاك بود . از اين روى ، خداوند مسلمانان را از اين عمل نهى كرد . در برخى از روايات آمده است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله روزى سوگندى ياد كرد : مردى از انصار به او گفت : تو از اين سوگند ، خدا را قصد نكردى . بنابراين ، صورت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله قرمز شد و گفت : خدا موسى عليه السّلام را رحمت كند كه بيش از اين ، آزار ديد و شكيبايى كرد .