درآورند و اين كار به منظور ردّ شيعه انجام مىگيرد كه آنان از آوردن « على » ميان پيامبر و آل او خوددارى مىكنند .
ليكن ما هيچگونه تفاوتى ميان گفتهء كسى كه مىگويد : « اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد » و گفتهء كسى كه مىگويد : « اللهم صل على محمّد و على آل محمّد » ، نمىبينيم . امّا حديثى كه مىگويد : « كسى كه ميان من و خاندانم فاصله بيندازد ، به شفاعتم نمىرسد » خدا به درستى اين حديث آگاهتر است .
اما شافعى مىگويد :
يا اهل بيت رسول اللّه حبكم * فرض من اللّه فى القرآن أنزله
اى خاندان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله ! دوستى شما تكليفى است از سوى خدا كه آن را در قرآن فروفرستاده است .
كفاكم من عظيم القدر انكم * من لا يصلى عليكم لا صلاة له
در عظمت منزلت شما همين بس كه هركس بر شما درود نفرستد ، نمازش پذيرفته نمىشود .
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً .
مراد از آزار خدا ، خشم و نقمت اوست و سبب خشم او ، منكر شدن وجود او و نسبت دادن شريك و يا فرزند به او و يا مخالفت با يكى از احكام اوست . آزار پيامبر ، به معناى انكار رسالت و يا ناديده گرفتن سنّت او مىباشد . امّا لعنت خدا ، همان طرد و دور كردن از رحمت خودش مىباشد و لعنت مردم به معناى دشنام دادن و نفرين كردن است . در نهج البلاغه آمده است : « خداوند امركنندگان به معروف را كه خود بدان عمل نمىكنند و نيز نهىكنندگان از منكر را كه خود بدان عمل مىكنند ، لعنت كند » .
وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً .
« بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا ؛
يعنى : بدون جنايتى كه با آن سزاوار آزار باشند » .