كه خواهد از بندگانش برساند شادمان شوند . ( 48 )
اگرچه پيش از آنكه باران بر آنها ببارد نوميد بودهاند . ( 49 )
پس به آثار رحمت خدا بنگر كه چگونه زمين را پس از مردنش زنده مىكند و چنين خدايى زندهكنندهء مردگان است و بر هركارى تواناست . ( 50 )
و اگر بادى بفرستيم كه كشتهها را زرد بينند ، از آن پس همه كافر شوند . ( 51 )
واژگان
كسفا : جمع كسفه ؛ يعنى پارهاى از چيز .
الودق : باران .
مبلسين : به معناى نااميد بودند جمع مبلس : نااميد .
اعراب
« مبشرات » حال از « الرّياح » . « ليذيقكم » عطف است به معناى مبشرات : « ليبشّركم و ليذيقكم » . « حقّا » خبر « كان » و « نصر » اسم آن . « كيف » مفعول مطلق و در تقدير چنين است : « مشيئه يشاء » . از اين قبيل است : « كيف يحيى الارض » . « و ان كانوا » ، « ان » مخففه و اسمش محذوف است : « انهم كانوا » . لام در « مبلسين » فارقه است و « مبلسين » خبر « كانوا » و جملهء « كانوا » با خبرش ، خبر « انّ » . لام در « لئن » لام توطئه و براى قسم است .
لام در « لظلّوا » جواب قسم مىباشد . « ظلّوا » فعل و جانشين جواب قسم و جواب شرط هردو است .
تفسير
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ .
هرچيزى كه وجودش از روى حكمت باشد ، بىفايده نخواهد بود و اين امر ، دليل محكمى است بر اتفاقى نبودن و وجود قصد و اراده و مقصود از