بچشانيم ، شادمان مىشوند ؛ و چون به سبب كارهايى كه كردهاند رنجى به آنها رسد ، ناگهان نوميد مىگردند . ( 36 )
آيا نمىبينند كه خدا روزى هركس را كه بخواهد فراوان مىكند يا او را تنگروزى مىسازد ؟ در اين عبرتهايى است براى مردمى كه ايمان مىآورند . ( 37 )
حق خويشاوند و مسكين و در راه مانده را ادا كن . اين بهتر است براى كسانى كه خشنودى خدا را مىجويند و ايشان رستگارانند . ( 38 )
مالى كه به ربا مىدهيد تا در اموال مردم افزون شود ، نزد خدا هيچ افزون نمىشود ؛ و مالى را كه براى خشنودى خدا از بابت زكات مىپردازيد ، مضاعف مىشود . ( 39 )
خداست آنكه شما را بيافريد ، سپس روزى داد ، سپس مىميراند ، سپس زنده مىكند . آيا كسانى كه شريك خدا مىسازيد ، هيچ از اين كارها توانند ؟ منزّه است او و از هرچه برايش شريك مىآورند برتر است . ( 40 )
واژگان
منيبين : به سوى او برمىگردند .
السلطان : در اينجا مراد حجّت و كتاب است .
يقدر : سخت مىگيرد .
ابن السبيل : مسافرى كه سفرش براى معصيت نباشد و به دارايى و خانوادهاش هم دسترسى نداشته باشد .
الرّبا : افزايش .
المضعفون : كسانى كه مزد و پاداش دوچندان دارند .
اعراب
« منيبين » حال از واو « دعوا » . « إذا فريق » ، « اذا » براى مفاجاة . « ما آتيتم » ، « ما » در محلّ نصب به « آتيتم » .