ستم نمىكرد ، آنان خود به خويشتن ستم مىكردند . ( 9 )
سپس عاقبت آن كسان كه مرتكب كارهاى بد شدند ناگوارتر بود ؛ زيرا اينان آيات خدا را دروغ انگاشتند و آنها را به مسخره گرفتند . ( 10 )
خدا موجودات را مىآفريند ، آنگاه ديگر بارشان باز مىگرداند ، آنگاه همه به سوى او بازگردانده مىشويد . ( 11 )
و روزى كه قيامت برپا شود ، گناهكاران حيرتزده بمانند . ( 12 )
هيچيك از بتانشان شفاعتشان نمىكند . و ديگر به بتان خود باور ندارند . ( 13 )
و چون قيامت برپا شود ، در آن روز از يكديگر ببرند . ( 14 )
امّا آنها كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند ، در باغى به شادمانى پردازند . ( 15 )
و امّا آنهايى كه كافر شدهاند و آيات ما را تكذيب مىكنند و ديدار آخرت را دروغ مىانگارند ، همه را در عذاب حاضر آرند . ( 16 )
واژگان
أثاروا الارض : زمين را شخم زدند و آن را براى كشت آماده كردند .
عمروها : از عمران گرفته شده ؛ يعنى آباد كردند آن را .
السّوأى : حالت بد ، مؤنّث « أسوأ » مىباشد ؛ مانند « حسنى » كه مؤنّث « أحسن » است .
الإبلاس : نااميدى از نيكى .
الرّوضه : زمينى كه داراى گياه و آب باشد .
يحبرون : به شادمانى مىپردازند .
اعراب
« ما خلق » « ما » نافيه . « اجل » عطف بر « الحق » . « كيف » خبر « كان » و « عاقبة » اسم آن .
« قوة » تميز و « اكثر » صفت براى مفعول مطلق محذوف است . مصدر برگرفته از « ليظلمهم » متعلق به محذوف خبر براى « كان » : « ما كان اللّه مريدا لظلمهم » . « السّوأى »