تجاوز ، راحتطلبى و اسراف قرار مىدهى ، درحالىكه در پيرامونت هزاران تن از گرسنگى جان مىدهند ؟ آيا به قدرتت بر انجام گناهان و كارهاى پست مىنازى ؟ حال آنكه خدا انسان خودخواه و فخرفروش را دوست ندارد .
وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ .
در تمامى آنچه خداوند به تو بخشيده از قبيل ثروت ، تندرستى و خرد ، در راه خدا تلاش كن ؛ چرا كه خداوند دربارهء چند چيز از انسان مىپرسد : 1 . تنت را در چه چيزى فرسوده كردى ؟ 2 . عمرت را در چه چيز از بين بردى ؟ 3 . و ثروتت را از چه راهى به دست آوردى و در چه راهى خرج كردى ؟
وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا .
البتّه آنچه را در زندگى و لذتجويىات بدان نياز دارى ترك مكن و از خوراكىهاى پاكيزه ، آنچه مىخواهى بخور و از لباسهاى زيبا ، آنچه دوست دارى بپوش و از خانهها ، آنچه مورد علاقهات مىباشد ، سكونت گزين ، ليكن مشروط بر اينكه حاصل تلاش و دسترنج خودت باشد ، نه نتيجهء تلاش ديگران و در اين صورت ، هردو بهره را باهم گرد مىآورى و از دو توشه برخوردار مىشوى :
توشهء دنيا و توشهء آخرت .
وَ أَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ .
از خدا دربارهء نعمتهايى كه به تو داده است ، پروا كن و با نيكى كردن به بندگان و عائلهء خدا ، سپاس او را به جاى آور و در آنچه هم به صلاح تو و هم به صلاح آنان است با ايشان هميارى كن .
وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ .
با ستمكارى ، خيانت ، خودخواهى ، بزرگنمايى و ريخت و پاش و گردنكشى در زندگى ، درحالىكه گرسنگان و برهنگان در پيرامونت قرار دارند ، در زمين فساد مكن .
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ؛
خداوند مفسدان را دوست ندارد و برايشان عذابى دردناك آماده كرده است .
قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ عِنْدِي ؛
او گفت : اين ثروت را از دانش و از استعداد و مهارتم به دست آوردم . انسان بايد دانش و استعداد خويش را در راه چپاول و غارت ، كشتار ، تبعيد و در راه آنچه كه ميل دارد و مىخواهد به كار گيرد . . . البتّه ، قارون در اين